پروفیل گالوانیزه چیست؟

پروفیل گالوانیزه چیست؟

پروفیل گالوانیزه یک مقطع فلزی است که در کارهای مربوط به ساخت و ساز و ساخت لوازم فلزی و همچنین در صنایع مختلف مورد استفاده قرار می گیرد. این پروفیل‌ها با فرآیندی به نام گالوانیزاسیون، که در آن از یک پوشش فلزی مانند روی برای محافظت از پروفیل‌های فولادی استفاده می‌شود، ساخته می‌شوند. این عمل به جهت جلوگیری از زنگ زدگی بر روی فلزات اعمال می‌شود.

از این مقاطع گالوانیزه در حمل و نقل های عمومی، ایستگاه‌های اتوبوس، فرودگاه‌ها، سیستم‌های آب آشامیدنی، کارگاه‌ها، ساختمان‌ ها، گلخانه‌ها، خطوط انتقال ارتباطات، بزرگراه‌ها و غیره استفاده می‌شود.

چگونه گالوانیزاسیون انجام می شود؟

گالوانیزاسیون یک فرآیند است که در آن فلز پایه، معمولاً فولاد، به منظور مقاومت در برابر خوردگی و زنگ زدگی به طور کامل با لایه ای از فلز روی (zn) پوشانده می شود. این فرآیند شامل چهار گام اصلی است:

1. آماده سازی فلز: در این مرحله، فلز پایه کاملاً تمیز می شود تا از وجود هر گونه اکسید بر روی سطح آن جلوگیری شود.
2. ماده گدازآور: در این مرحله، فلز پایه در ماده گدازآور قرار می گیرد.
3. انجام گالوانیزاسیون: فلز پایه در حمام مذاب روی غوطه می شود. در این مرحله، فلز روی ذوب شده و با فلز پایه به خوبی ترکیب می شود.
4. پرداخت نهایی: در این مرحله، قطعات فلزی به صورت آویزان به دار آویخته می شوند تا سرد شوند. سپس برای عرضه به بازار آماده و بسته بندی می شوند.

هر چه ضخامت فلز روی بیشتر باشد، میزان مقاومت پوشش و در نتیجه مقاومت فلز در برابر خوردگی و زنگ زدگی بیشتر می شود.

چه مقاطعی از پروفیل گالوانیزه وجود دارد؟

پروفیل‌های گالوانیزه در انواع مختلفی تولید می‌شوند. برخی از این انواع عبارتند از:

1. پروفیل گالوانیزه U48
2. پروفیل گالوانیزه C50
3. پروفیل گالوانیزه C100
4. پروفیل گالوانیزه F47
5. پروفیل گالوانیزه U100
6. پروفیل گالوانیزه L25
7. پروفیل گالوانیزه UH36
8. پروفیل گالوانیزه U70

این پروفیل‌ها براساس نیازهای مختلف صنایع و کاربردهای متفاوت طراحی و تولید می‌شوند.

پروفیل گالوانیزه F47

پروفیل F47 گالوانیزه یکی از شاسی‌های اصلی در زیرسازی دیوار و سقف کاذب کناف است. این پروفیل در صنعت ساختمان‌سازی به نام سازه زیرسازی کناف یا به نام سازه اف نیز شناخته می‌شود. کارخانه‌های تولید پروفیل F47، این محصول را در ضخامت‌های مختلف 0/5، 0/55 و 0/60 میلیمتر تولید و عرضه می‌کنند. جنس ورق فولادی گالوانیزه به روش نورد سرد با دستگاه رول فرمینگ فرم می‌یابد.

پروفیل گالوانیزه L25

پروفیل L25 گالوانیزه یکی از شاسی‌های پرمصرف در سیستم درای وال است. این پروفیل که به نام نبشی نیز شناخته می‌شود، جنس آن از فولاد گالوانیزه است. در فصل مشترک بین دیوار و سقف کاذب کناف به دیوار متصل می‌شود و تراز سقف را مشخص می‌کند. همچنین در محل شکسته‌های سقف کاذب (باکس و نور مخفی) نیز استفاده می‌شود. این پروفیل به طول 4000 میلیمتر و عرض و ارتفاع 25 میلیمتر تولید می‌شود.

پروفیل گالوانیزه UH36

پروفیل UH36 گالوانیزه یکی از شاسی‌های مورد استفاده در سیستم درای وال است. این پروفیل به عنوان یک سازه باربر در حاشیه سقف کاذب کناف بکار می‌رود. همچنین به عنوان سازه باربر در سایر سقف‌های کاذب با پوشش نواری، به خصوص سقف کاذب PVC نیز استفاده می‌شود.

این پروفیل از فولاد گالوانیزه به روش نورد سرد تولید می‌شود. ضخامت آن 0.45، 0.50، 0.55 و 0.60 میلیمتر تولید می‌شود. ابعاد این سازه به طول 4 متر به صورت یک شاخه‌ای عرضه می‌شود. عرض سازه رانر UH36 به ارتفاع 17 میلیمتر است. در دسته‌های 20 عددی بسته‌بندی می‌شود که جمعا 80 متر می‌باشد. یک یندیل شامل 21 بسته است.

کاربرد پروفیل های گالوانیزه

بله، پروفیل‌های گالوانیزه در صنایع ساختمانی کاربرد فراوانی دارند. این پروفیل‌ها به دلیل مقاومت بالای خود در برابر عوامل جوی و خوردگی، در صنایع ساختمان سازی، خودروسازی و صنعت درب و پنجره‌سازی استفاده می‌شوند. برخی از کاربردهای آن‌ها عبارتند از:

1. سبک‌سازی سازه‌ها: به دلیل وزن کمتری که پروفیل‌ها دارند (غالبا توخالی هستند).
2. پل‌سازی و راه‌سازی
3. افزایش استحکام و دوام ساختمان‌ها: برای تقویت بتن یا دیگر روش‌های مقاوم‌سازی استفاده از پروفیل گالوانیزه به عنوان قطعه‌ای سبک و بادوام عالی است.
4. ساخت سقف کاذب، دیواره‌ها و پارتیشن‌ها
5. دکوراسیون داخلی: پروفیل گالوانیزه به اشکال گوناگون تولید می‌شود و می‌توان از آن بهره‌های دکوراتیو نیز گرفت.

سوالات متداول مهندسین :

1. روش صحیح اتصال پروفیل‌های CD (مانند F47 یا UH36) به پروفیل محیطی (مانند L25 یا UD) در سیستم سقف کاذب کناف (به همراه نکات اجرایی)

تصال صحیح پروفیل‌های باربر اصلی (مانند F47 یا UH36 که هر دو نوعی از پروفیل CD هستند) به پروفیل محیطی (مانند L25 که مشابه نبشی یا UD عمل می‌کند)، اساس پایداری و یکپارچگی سازه سقف کاذب را تشکیل می‌دهد.

مراحل و نکات اجرایی:

1. نصب پروفیل محیطی (L25/UD):

• ابتدا پروفیل محیطی (که معمولاً نبشی L یا پروفیل UD است) در امتداد محیط اتاق یا فضایی که سقف کاذب اجرا می‌شود، به دیوار متصل می‌شود.
• این پروفیل باید کاملاً تراز و با استفاده از اتصالات مناسب (رولپلاک و پیچ) به دیوار محکم شود. فواصل پیچ‌ها معمولاً بین 30 تا 60 سانتی‌متر است.
• پروفیل L25 معمولاً به عنوان نبشی یا پروفیل محیطی استفاده می‌شود و لبه تایل‌ها روی آن قرار می‌گیرد. پروفیل UD نیز همین نقش را ایفا می‌کند.

2. تعیین فواصل پروفیل‌های باربر (F47/UH36):

• فواصل استاندارد پروفیل‌های باربر اصلی (مانند F47 که همان CD است) بسته به نوع پنل گچ‌برگ و بار وارده، معمولاً بین 40 تا 60 سانتی‌متر است. برای پنل‌های استاندارد 12.5 میلی‌متر، فواصل 40 یا 50 سانتی‌متر توصیه می‌شود.

3. قرار دادن پروفیل باربر:

• پروفیل F47 یا UH36 (که در اینجا به عنوان CD در نظر گرفته می‌شوند) به صورت عمود بر پروفیل محیطی قرار می‌گیرند.
• قسمت انتهایی پروفیل CD (که معمولاً لبه‌های آن کمی به سمت داخل خمیده است) باید داخل پروفیل محیطی (UD) یا روی نبشی L25 قرار گیرد.

4. اتصال CD به پروفیل محیطی:

• با پیچ مخصوص: رایج‌ترین روش استفاده از پیچ‌های سرمته‌دار مخصوص سازه به سازه (Self-Drilling Screws for Metal Studs) است. حداقل دو پیچ برای هر اتصال توصیه می‌شود. این پیچ‌ها باید در نقاطی زده شوند که انتهای پروفیل CD وارد پروفیل UD شده است.
• با گیره‌ها (در سیستم‌های خاص): در برخی سیستم‌ها، ممکن است از گیره‌های اتصال خاصی برای محکم کردن CD به UD استفاده شود، اما اتصال با پیچ رایج‌تر است.

5. تراز کردن پروفیل‌های باربر:

• پس از اتصال، اطمینان حاصل کنید که پروفیل‌های CD نیز کاملاً تراز هستند. این امر با استفاده از تراز لیزری یا تراز دستی انجام می‌شود.

نکات مهم:

• جهت پروفیل‌ها: پروفیل‌های CD (مانند F47/UH36) باید به گونه‌ای نصب شوند که شیار یا لب‌های آن‌ها رو به پایین باشد تا بتوان پنل گچ‌برگ را به راحتی به آن‌ها پیچ کرد.
• استفاده از ابزار مناسب: استفاده از دریل شارژی با تنظیم گشتاور مناسب، از آسیب رساندن به ورق نازک پروفیل‌ها جلوگیری می‌کند.
• بررسی مجدد: پس از نصب سازه، کل شبکه را از نظر تراز بودن و استحکام اتصالات بررسی کنید.

2. نحوه اجرای شبکه سپری (مانند F47) در سقف کاذب تایل برای جلوگیری از افتادگی تایل‌ها

در سیستم سقف کاذب مشبک (که معمولاً از تایل‌های 60×60 استفاده می‌کند)، پروفیل‌های سپری نقش اصلی را دارند. پروفیل F47 در این سیستم‌ها نیز به عنوان یکی از اجزای اصلی شبکه سپری (معمولاً سپری اصلی یا فرعی) کاربرد دارد.

مراحل و نکات اجرایی:

1. نصب نبشی L محیطی (مشابه L25):

• ابتدا نبشی L یا پروفیل مشابه در ارتفاع مورد نظر سقف کاذب، به دیوار متصل می‌شود. لبه تایل‌ها روی این نبشی قرار می‌گیرد.

2. تعیین خط تراز:

• با استفاده از تراز لیزری، خط تراز دقیق را مشخص کنید.

3. نصب سپری اصلی (Main Tee):

• سپری‌های اصلی (که ممکن است یکی از انواع پروفیل‌های CD مانند F47 باشند)، طولانی‌ترین مقاطع هستند و به صورت موازی نصب می‌شوند.
• فاصله بین سپری‌های اصلی برابر با طول تایل‌ها در جهت عمود بر آن‌هاست (برای تایل 60×60، این فاصله حدود 60 سانتی‌متر است).
• این سپری‌ها از دو طرف به نبشی محیطی متصل می‌شوند.

4. نصب سپری فرعی (Cross Tee):

• سپری‌های فرعی (که باز هم ممکن است از نوع F47 یا مشابه آن باشند) کوتاه‌تر هستند و در جهت عمود بر سپری‌های اصلی قرار می‌گیرند.
• این سپری‌ها در محل شیارهای مخصوص خود در سپری‌های اصلی قفل می‌شوند.
• فاصله بین سپری‌های فرعی دقیقاً برابر با عرض تایل‌ها است (برای تایل 60×60، این فاصله 60 سانتی‌متر است).

5. ایجاد شبکه 60×60:

• با قرارگیری صحیح سپری‌های اصلی و فرعی، یک شبکه دقیق با ابعاد 60×60 سانتی‌متر ایجاد می‌شود.

6. بررسی تراز بودن:

• در طول اجرای شبکه، مرتباً تراز بودن سپری‌ها را چک کنید تا از افتادگی تایل‌ها جلوگیری شود.

نکات مهم:

• تطابق کدها: اطمینان حاصل کنید که پروفیل‌هایی که به عنوان سپری اصلی و فرعی استفاده می‌شوند، دارای کد و مشخصات فنی لازم برای تحمل وزن تایل‌ها هستند (مانند F47).
• قفل شدن صحیح: سپری‌های فرعی باید به درستی در شیارهای سپری‌های اصلی قفل شوند.
• آویزها (در صورت نیاز): در دهانه‌های بزرگ یا برای تحمل بارهای اضافی، استفاده از آویز برای سپری‌های اصلی ضروری است.

3. فاصله‌گذاری استاندارد پروفیل‌های باربر (مانند F47/UH36) و محیطی (مانند L25) در سقف کاذب برای توزیع یکنواخت بار

فاصله‌گذاری صحیح پروفیل‌ها، به ویژه پروفیل‌های باربر مانند F47 یا UH36، برای اطمینان از تحمل بار پنل‌های گچ‌برگ و جلوگیری از تنش در سازه حیاتی است.

استانداردهای رایج:

• پروفیل محیطی (L25/UD):

• فاصله پیچ از لبه: حدود 5 تا 10 سانتی‌متر.

• فاصله پیچ‌ها روی پروفیل محیطی: معمولاً هر 50 تا 70 سانتی‌متر به دیوار متصل می‌شود.

• پروفیل باربر اصلی (F47/UH36 – معادل CD):

• فاصله از پروفیل محیطی: اولین پروفیل باربر معمولاً 10 تا 20 سانتی‌متر از نبشی محیطی فاصله دارد.

• فاصله بین پروفیل‌های باربر: این فاصله به نوع و ضخامت پنل گچ‌برگ بستگی دارد:

• پنل استاندارد 12.5 میلی‌متر: فواصل 40 یا 50 سانتی‌متر رایج و استاندارد است.

• برای استحکام بیشتر یا پنل‌های ضخیم‌تر: فاصله 40 سانتی‌متر توصیه می‌شود.

• در مواردی با بار کم: فاصله 60 سانتی‌متر نیز ممکن است استفاده شود، اما دقت و محاسبات مهندسی لازم است.

• پروفیل UH36: این کد معمولاً به پروفیل‌های با ضخامت ورق بالاتر (مثلاً 0.7 یا 0.9 میلی‌متر) نسبت به پروفیل‌های استاندارد CD (مانند F47 با ضخامت 0.5 یا 0.6 میلی‌متر) اشاره دارد و برای تحمل بارهای بیشتر یا دهانه‌های بزرگتر استفاده می‌شود. فواصل آن می‌تواند مشابه CD باشد، اما تحمل بار بیشتری خواهد داشت.

• آویزها:

• فاصله آویزها روی هر پروفیل باربر: معمولاً هر 1 تا 1.2 متر.

 L25

UH36

 F47

Galvanized Steel Section